ايران وقتی بهشت برين بود

 ايران وقتی بهشت برين بود و
آئينی نازنين داشت اهالی ايران سر دفتر علم و عرفان  بودند و دانايان ايران
مربّی  و معلّم نوع  انسان 
عزّتش  پايدار بود و صيت  عظمتش جهانگير اخلاقش  فضائل عالم انسانی  و اطوارش 
کمالات  رحمانی  ولی افسوس که آن  روشنائی
رو به تاريکی نهاد واهل ايران با يکديگر درآويختند تا به طوائف  ديگر
آميختند  خاک ايران  جولانگاه 
بيگانگان شد و ملل شرق و غرب  هجوم   کردند
و بنيان
قديم ايرانيان به تزلزل آمد و بنياد برافتاد آن بهشت برين  گلخن  غمگين 
گشت و آن افق  روشن به ابرهای تيره
متواری شد نشانه ای از   فضائل  پيشين 
نماند  و از اوج  عزّت 
به  حضيض  ذلّت افتاد . حال حضرت   پروردگار  نظر عنايت فرمود و شاهد موهبت آسمانی در خطّهء
ايران جلوه نمود   شمس  حقيقت طلوع کرد و پرتو عنايت بر آن کشور
انداخت  و تعاليم  آسمانی   انتشار
يافت و آئينی رحمانی به ميان آمد .
اميد چنان‌ است
که پرتو اين
آفتاب خطّهء ايران  را فضای آسمان نمايد يعنی نفوسی  تربيت شوند که مانند ستاره های  روشن 
در اوج  آن  کشور بدرخشند .
هر چند  حال  نفوس 
مبارکی   پيدا  شدند
که به آئين جديد فخر قديم گردند  و شب و روز
جان فشانند  و در اين  سبيل  رقص کنان به ميدان  فدا شتافتند و جان باختند  و هر مصيبت و بلائی تحمّل  نمودند 
ولی افسوس که هنوز اکثر ايرانيان
در خوابند  و از اين
موهبت  کبری
بی خبر  و بيزار صاحب خانه  به در خانه آمده ولی اهل خانه در را  بربستند
آشنا را بيگانه‌ انگاشتند
و يار
را اغيار
دانستند که ما در اين
ذلّت  خوشيم
و در اين  پريشانی و بی سر و سامانی
بياسائيم  و صاحب خانه را نخواهيم
و آئين
او را نجوئيم
از الطاف
او بيزاريم
و از لطف
و عنايت
او در
کنار اين
پدر مهربان بيگانه است و لو
آن که  در نزد  جميع ملل 
عالم يگانه و آوازه
اش  جهانگير است و صيت بزرگواريش  گوشزد غنی و فقير ملل
سائره از   اطراف
جهان فوج فوج به سايهء مبارک
او درآيند
و تعاليم ‌او
پذيرند و از
خوان نعمت
او بهره
گيرند ولی ما مانند
بوم در اين
آشيان ويران راحت و شادمانيم آهنگ
مرغ سحرنخواهيم و سايهء همای
اوج عزّت نجوئيم ترقّيات
معنويّه نخواهيم  فضائل
عالم انسانی نطلبيم  و گوئيم که ما توانگريم
محتاج اين خوان نعمت  نيستيم  گنج 
روان داريم  زحمت دل و جان نخواهيم …  ولی اميد  چنان است 
که   شعاع  شمس حقيقت 
اين ابر غفلت  را متلاشی  نمايد و افق
ايران روشنی به   آفاق
بخشد ياران بيدار  گردند  و ايرانيان هوشيار شوند و عليک التّحيّة و الثّناء
.

حضرت عبدالبهآء